Założyciele Zgromadzenia

Image
Image

Zgromadzenie jako pomnik dla Maryi Niepokalanej

Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej powstało jako votum wdzięczności za ogłoszenie w Kościele dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Siostra Ludwika Waleria Gąsiorowska, współzałożycielka utworzonej w 1891 r. przez bł. Honorata Koźmińskiego wspólnoty, podkreślała, że zgromadzenie jest darem ojca Założyciela dla Matki Bożej, a każda wstępująca siostra, oddaje się na Jej wyłączną własność. Dziecięca więź z Maryją pomaga w przyjmowaniu Bożej inicjatywy i otwiera na Ducha Świętego. Wpatrując się w Jej życie, całe oddane Jezusowi, siostry uczą się swoją konsekrację przeżywać jako pełną przynależność do Boga. Dziękując za przywilej Jej Niepokalanego Poczęcia, starają się przezwyciężać wszelki grzech i innym pomagać w dążeniu do świętości. Do obiecanego Królestwa kolejne pokolenia niepokalanek zmierzają z dziecięcym zawołaniem:   Maryjo, okaż się nam Matką!
NARZĘDZIE DO RATOWANIA LUDZI
W konstytucjach zgromadzenia siostry znajdują zobowiązanie: Wszystkie modlitwy, prace i umartwienia niech ofiarują za Kościół święty, nawrócenie grzeszników i zadośćuczynienie za grzechy mieszkańców miast. Dlatego za wszystkich pogubionych na ścieżkach życia i zniewolonych przez „dobra” współczesnego świata wciąż wynagradzają modlitwą i ofiarą. W duchu św. Franciszka z Asyżu, podejmują naprawę Domu Bożego, pamiętając że duchowe odrodzenie Kościoła i powrót do Jego pierwotnego, ewangelicznego obrazu, wymaga najpierw osobistego nawrócenia. Wszelką zmianę zaczynają więc od siebie, kontemplując Chrystusa objawiającego miłość Boga Ojca. Z tego zapatrzenia rodzi się ewangeliczna droga świętości niepokalanek, na którą zapraszają swoich bliźnich.
APOSTOŁKI MARYJNEGO ZAWIERZENIA
Swojej Maryjnej drogi siostry uczą się w szkole św. Ludwika Grignion de Montfort. Jego doskonałe nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny upowszechniają we wszystkich środowiskach zamieszkania i pracy. Uważne na jego wskazówki wpatrują się w Maryję i wszystko czynią razem z Nią. Każdego dnia medytują słowo Boże, rozważając ziemskie życie Jezusa i Jego Matki. Maryi powierzają życie własne i innych ludzi, by Ona czyniła je dziękczynieniem Bogu i miejscem działania Jego łaski. Pamiętając, że Nikt nie zbawia się sam (EG 113), siostry niosą w swojej modlitwie bliskich, współpracowników i całe zastępy osób zaledwie spotkanych − każdego człowieka zawierzając Jezusowi przez ręce Maryi. W ten sposób każdemu wskazują najkrótszą i najprostszą drogę do świętości − przez Maryję do Jezusa.
UKRYTE WSPÓLNOTY EWANGELICZNEGO ŻYCIA
Siostry niepokalanki, wierne zamysłowi Założyciela, nie ujawniają swojej tożsamości i bez zewnętrznych oznak stanu zakonnego, tworzą wspólnoty życia oddanego na wyłączną służbę Bogu.W codziennym postępowaniu kierują się Ewangelią i własnym przykładem pokazują, że naśladowanie Chrystusa jest możliwe również dzisiaj. Przez pracę wśród mieszkańców miast uświęcają rzeczywistość − wnoszą w nią ducha modlitwy i przemieniają świadectwem swojej obecności, wzorowanej na zwykłym, codziennym trudzie Świętej Rodziny i życiu Jezusa, ukrytym w tajemnicach Wcielenia, Odkupienia i Eucharystii. Ślubowane rady ewangeliczne i codzienność przeżywana we wspólnocie siostrzanej są odpowiedzią na Boże zaproszenie: przyjdź i chodź za Mną! (Mk 10,21).
ANIOŁOWIE OPIEKUNAMI LUDZI MIAST
W apostolskiej posłudze Założyciel przekazał siostrom zadanie stawania się aniołami opiekuńczymi ludzi miast. Jak niebiescy posłańcy, niepokalanki pomagają ludziom w zbliżaniu się do Boga, głoszą Jego słowo i walczą ze złem. Wspólnoty sióstr, rozsiane wśród miast i miasteczek, stają się prorockim znakiem i zaczynem Bożego Królestwa. Do domu Ojca mają więc przyprowadzić wszystkich zaproszonych. Dlatego siostry wychodzą do ludzi i z nimi pracują w przedszkolach, szkołach, szpitalach, zakładach opieki, biurach, kuchniach, przy parafiach, by przykładem uczciwego postępowania i posługi ukazywać świętość życia dotkniętego łaską, pozostającego w zasięgu Bożego głosu (Por. VC 40).
Radując się tajemnicą przeżywanego powołania i rozpoznając znaki Bożego prowadzenia w swoim zakonnym życiu, wspólnota niepokalanek zawierza wszystkich w modlitwie: O Maryjo, o Pani, o Matko nasza pomnij, że są Twoimi; strzeż ich i broń, jako rzecz i własność swoją.

Patronowie Zgromadzenia

Image
Image
Image
Image

Duchowość zgromadzenia córek Maryi Niepokalanej

Zgromadzenie ma duchowość franciszkańską o specyficznym aspekcie maryjnym. Żyje w oparciu o Regułę III Zakonu Franciszkańskiego. Siostry kontemplują Boga szczególnie
w tajemnicy Wcielenia i Odkupienia. Życie sióstr ideałami św. Franciszka z Asyżu przejawia się przede wszystkim w umiłowaniu Kościoła, ubóstwa, pokory i miłości. Za wzorem Świętego z Asyżu siostry starają się kontemplować Boga w Jego stwórczym dziele, żyjąc w przyjaźni ze wszystkimi ludźmi i w szacunku do otaczającego świata. Sprawdzianem dla autentyczności franciszkańskiego ducha jest idea braterstwa (fraternitas) oraz duch pokory i służby (minoritas).


Aspekt maryjny duchowości założyciel Honorat Koźmiński osadził na ideałach niewolnictwa maryjnego, sformułowanych przez św. Ludwika Marię Grignion de Montfort. Ów święty swoim radykalizmem, zapałem i bezkompromisowością ukazał wzór życia ideą niewolnictwa maryjnego dla wszystkich chrześcijan pragnących podejmować drogę zawierzenia Maryi, stał się niejako synonimem tego nabożeństwa. Szkoła duchowa Montforta ukształtowała pobożność maryjną wielu pokoleń, jest również propozycją dla człowieka naszych czasów.

Pierwowzorem oddania się Bogu jest tajemnica Niepokalanego Poczęcia. Bezgraniczne oddanie się Maryi jest dla sióstr szczególną łaską i skarbem, którego nie zatrzymują wyłącznie dla siebie.

Siostry żyjąc ideą niewolnictwa maryjnego oddają Bogu przez Niepokalaną całkowicie nie tylko siebie i własne życie, ale także wszystkich ludzi spotkanych na swej drodze, szczególnie mieszkańców miast, dla których – zgodnie z życzeniem Założyciela – mają być „aniołami opiekuńczymi”. Siostry wynagradzają za grzechy mieszkańców miast, którzy zagubili się w drodze do Boga.

This image for Image Layouts addon

S. Urszula Napierska CMN

Siostra Urszula, swoim życiem, cierpieniem i codzienną posługą dla wszystkich, którzy ją poznali, zapisała piękną kartę świętości w zawierzeniu Bogu przez ręce Maryi. Przez całe życie pragnęła być osobą Bogu poświęconą – zawierzyć się przez konsekrację zakonną.

Więcej o tej niesamowitej postaci i jej misji modlitwy, w szczególności za kapłanów możemy przeczytać w książce „Życie ofiarowane kapłanom”.

Zobacz

Modlitwa za wstawiennictwem s. Urszuli Napierskiej CMN

Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty wybrałeś siostrę Urszulę, aby dążyła do Ciebie drogą krzyża. Dzięki Twej łasce wypełniała ona w duchu ewangelicznej prostoty i radości misję modlitwy i cierpienia za potrzebujących, a zwłaszcza za kapłanów. Udziel nam przez jej wstawiennictwo łaski (.........), o którą pokornie prosimy.

Maryjo, Matko Niepokalana, przyczyń się za nami w tej prośbie, którą zanosimy do Boga przez siostrę Urszulę, Twoją umiłowaną córkę. Amen.

 

O wszelkich łaskach otrzymanych od Boga za przyczyną s. Urszuli Napierskiej prosimy informować Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej;
ul. Rawska 5;
26-420 Nowe Miasto n/Pilicą;
tel. 48 674-10-85.

Formacja w zgromadzeniu

 
Aby ziarno wydało owoc w życiu zakonnym,<br> trzeba tak się ukryć w Bogu,
Aby ziarno wydało owoc w życiu zakonnym,
trzeba tak się ukryć w Bogu,
Formacja w zgromadzeniu stara się objąć całego człowieka w jego poszczególnych płaszczyznach i dotyczy   wymiaru ludzkiego, duchowo-charyzmatycznego, wspólnotowego i apostolsko-eklezjalnego.
Formacja jest drogą rozwoju i nieustannego wzrastania osoby, która pragnie podążać przez Maryję do Jezusa, zgodnie z programem naszego zgromadzenia.
POWOŁANIE
Pierwszy etap<br>
Pierwszy etap
Pierwszy kontakt i etap rozeznawania powołania ma charakter rozmów i spotkań modlitewnych sprzyjających wstępnemu poznawaniu zgromadzenia, sióstr oraz dziewcząt zainteresowanych naszym życiem dla Jezusa. 
POWOŁANIE


Postulat<br>Ziarno wrzucone w ziemię...
Postulat
Ziarno wrzucone w ziemię...
Jeżeli osoba wyrazi chęć podjęcia tego sposobu życia, może podjąć formację na etapie prenowicjatu
najpierw w 
aspiracji, która jest czasem rozeznawania powołania, a następnie w postulacie
(trwa od roku do 2 lat), kiedy otrzymuje konkretną pomoc formacyjną w rozwoju tego powołania. 
POWOŁANIE

Nowicjat<br>Ziarno, które kiełkuje i wzrasta...
Nowicjat
Ziarno, które kiełkuje i wzrasta...
Ten czas pozwala zgromadzeniu poznać kandydatkę, a jej samej służy do podjęcia decyzji o wstąpieniu do nowicjatu (trwa 2 lata). Ten etap jest już włączeniem we wspólnotę sióstr niepokalanek i służy pogłębieniu zażyłej więzi z Jezusem oraz naśladowaniu Jego życia przez praktykowanie rad ewangelicznych.
POWOŁANIE

Juniorat<br>Kłos, który dojrzewa...
Juniorat
Kłos, który dojrzewa...
Po zakończeniu nowicjatu, jeżeli nowicjuszka wyrazi wolę trwania w powołaniu i jest pozytywnie przyjęta przez zgromadzenie, może złożyć pierwsze śluby zakonne, które obowiązują ją przez rok. Tym samym rozpoczyna etap junioratu,   służącego realizowaniu oddania Chrystusowi w apostolskiej wspólnocie według duchowości i charyzmatu zgromadzenia.
POWOŁANIE

Śluby wieczyste<br>Aby wydawać owoc...
Śluby wieczyste
Aby wydawać owoc...
Po właściwie przeżytym junioracie (trwającym 5 lat, z ponowieniem ślubów zakonnych po każdym roku) siostra może zostać dopuszczona do złożenia profesji wieczystej.
POWOŁANIE